4 มีนาคม 2551
นานมากมายเลยนะเนี่ยที่ไม่ได้เขียนไดอารี่เอาซะเลย
หลังจากที่โยกย้ายที่ทำงานใหม่ ขอบอกว่างานเยอะแยะสุมหัวไปหมด
แทบไม่มีเวลากระดิกไปไหนเลย....
เรื่องของสามี...
ตอนนี้คุณโอห์มสอบเรียนต่อ มีที่เรียนแล้ว 15 มีนาคมนี้ไปรายงานตัวที่มหิดล
อีก 5 ปีกว่าจะจบกลับมา...เราคงเหงาน่าดู...แต่ก็ต้องทนเน๊าะ
เพื่ออนาคตของครอบครัว...
เรื่องของคุณลูก
น้องบีม สอบเรียนต่อได้ที่โรงเรียนสาธิต ฯ
ปีนี้คนสอบเยอะมาก ๆ สอบผ่านแค่ 80 กว่าคนเอง (คนสอบเป็นพัน ๆ )
น้องบีมสอบผ่านค่ะ ดีใจสุดชีวิต แม่บ่ต้องเสียเงินค่าแป๊ะเจี๊ยะ
คนที่สอบไม่ผ่าน แต่อยากให้ลูกเรียนที่นี่ เสียกันรายละ 150,000 บาทค่ะ
แต่สำหรับบุคลากรในมหาวิทยาลัย ถ้าลูกสอบไม่ผ่านเสียแค่ 1 หมื่นบาท
แต่ลูกสาวเรา บ่เสียจั๊กบาทค่า....สอบผ่านฉลุย ....
ส่วนลูกชายสุดหล่อ ตอนนี้ไปเรียนพิเศษที่ขอนแก่น ห่างแม่ไป 1 เดือน
ทุกคนทางบ้านคิดถึงเน้อลูก โดยเฉพาะแม่
เมื่อคืนนอนร้องไห้ค่ะ (ลูกพึ่งไปเมื่อวานตอนเช้า)
ตอนเย็นแม่โทรไปหาแบงค์ แบงค์ถามแม่ว่า แม่เมื่อไหร่จะมาหา
5555 พึ่งจากกันไม่ถึงวันนะเนี่นลูกช๊านนน
ตอนนี้ จับทั้งน้องบีมและน้องแบงค์ ไปจัดฟันเรียบร้อยโรงเรียนจีนแล้วค่ะ
พ่อโอห์มหวังเหลือเกินว่าลูกสาวจะผอมลง
ส่วนพี่แบงค์ที่ฟันมานเคยเป็นเช่นหน่อไม้ในกอไผ่ ก็คงจะเรียงดูดีขึ้น
เฮ้ออออ คิดถึงลูกเจง ๆ
14-17 มี.ค 51
พาอาจารย์โอห์มไปรายงานตัว ที่ ม.มหิดล
กลายเป็นผู้ปกครองซะงั้น เหมือนมีลูก 3 คนเลยนะเนี่ย
3-7 เม.ย 51
พาครอบครัวไปเที่ยวฮ่องกง วี๊ด วิ๊วววววว...
โดยการสนับสนุนของคุณเพื่อนคนสวย...
จัดงานแต่งงานให้แล้วเสร็จ ถึงแม้จะมีขลุกขละไปบ้าง
แต่เพื่อนสาวใจดี มอบรางวัลเป็นเพ็คเกจทัวร์ไปฮ่องกง 4 ที่
ดีค่ะดี ได้มีโอกาสไปครายเครียดบ้าง ช่วงนี้ทำงานบอกตรง ๆเหนื่อย
เหนื่อยแทบขาดใจ คุยกะคณบดีก็หลายรอบแล้ว เมื่อไหร่น๊า
จะย้ายเราไปช่วยงานที่คณะ ฯ ซะที เหนื่อยแล้วเด้อ
...........
ถึงจะห่างหายไปนาน แต่ก็ยังแอบแวะเวียนมาติดตามข่าว คราว
เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ในไดเสมอค่ะ ถึงแม้ว่าจะเม้นท์บ้าง ไม่ได้เม้นท์บ้าง
แต่คิดถึงเหมือนเดิมค่ะ